15 Haziran 1826da Kara Cehennem Pasa tarafindan Yeniceri karargahinin kapisina yaptirilan top atislari, köklü bir Osmanli kurumunun sonuna isaret etmekteydi. Yeniceri Ocagi kendi hamileri olan Sultan II. Mahmud tarafindan normal sartlarda küffara karsi savas anlamina gelen Sancak-i Serif acilarak yok edilmisti. Böylece din bir mahiyet kazanan bu ihtilal, ertesi gün seyhülislamin baskanliginda toplanan ulemanin Bektasi tarikatinin topyekün imhasina karar vermesiyle devam etmisti. Oysa Osmanli ordusunun kalbini teskil eden yeniceri ocagini kuranlar, padisahin yakin koruma ordusunun Bektasi olmasina karar vermemisler miydi Türke verilerek Türk yapilan ve Islam adina küffar ile savasanlar da yine bu Hiristiyan dogmus devsirme cocuklar degil miydi Ne olmustu da bu köklü kurum bizzat hamileri tarafindan düsman ilan edilebilmisti Bu kitap kurulusundan bozulusuna kadar Yeniceri Ocagini, Yeniceri Yoldasligini ve Bektasi Yolunu ele almaktadir.