Ölüm törenleri, acilar, yaslar da, bayramlar, sölenler, sevincler, mutluluklar kadar birdi. Bu kocamanlik, sonsuzluk altindaki böylesi bir esdegerliligin gercegi yaninda; sevinc icin soluyan kanserli, sakat, kesik, kör, duymaz ya da saglam bedenlerin cirpintisi da hicti. Insan kendi bedeni oldukca, kendi bedeninde kaldikca. Kendi bedenine mahkm insan. Bu sonsuzluk icinde, evet bu böyleydi iste. Bir gaz alevi ayaklarini yalayip gecti. Feneralayli askerler arasindan kimsesiz karanlik yikintilara dogru acilan eski bir sokaga sapti.