Her sey böyleyken, hala aramizda sevgi varken bitirmeliydik.
Belki o zaman taze ve yipranmamis olarak; sandik iclerinde, kitap aralarinda saklayabilirdik aski...
Zaten hep iki yüzü yok muydu gercegin Insanlar koyduklari kurallarla benliklerini sinirlarken, anahtari zaten kendilerinde olan
hapishaneden kacarak islemiyorlar miydi en büyük suclari
Icine konulan acinin dozundaydi sir.
Beynin bir oyunuydu ama yine de insana ait en özel duyguydu ask...
Kazanmaliydi
Zaten ne kadar hüzün ve imkansizlik varsa, Ask O Kadar Ask degil miydi
