Gürsel Koratin Yine Dogdu Tanyildizi adli romani tragedyalari andirir
Yaklasan felaketi haber veren ve her dügümünde cogalan caresizligi okurun kucagina birakan bu roman, görsel dille yazilmis cagdas bir destandir.
1300 yillarinda, Nigde kadisi Seyh Nizamüddin ile Zembilli Ishakin yasadigi ask, seyhin oglu Nureddinle evlatligi Fazilanin askini korkunc bir acmaza düsürür. Herkes bu dügümü cözmek icin seferber olsa da olaylar sürprizlerle doludur. Ilyada bir kosuklu destan olarak dilden dile bes yüz yil boyunca anlatilmis, Perikles caginda bunlari birileri yazmistir. Leyla ile Mecnun öyküsü dilden dile dolasmis, ama birileri öyküyü düzyazi olarak degil de siir halinde yeniden kurmustur. Yani, sözlü edebiyatin yakin zamanlara kadar yasamis olmasindan hareketle, modernligin safagi doguncaya kadar öyküyü anlatanlarla yazanlarin farkli oldugunu söylemek yanlis olmaz. Kurmaca yazari hem anlaticiyi hem de yazani kendi bünyesinde toplayan ilk kisidir. Yine Dogdu Tan Yildizi, bu ayrimin farkina vararak acilis yapar Anlatan ve Yazan farklidir. Burada görsel teknikleri kullanmaya yarayan bir seslenis formuna varir yazar. Yazinin görsellesmesi dedigi seyin laboratuvarinda dolasiriz ve birden anlatici ve yazar birlesir. Fakat burada da yazarin gizlenmis sesini aciga cikararak ilerler anlatim. Yani yazar hem anlattiginin hem de yazdiginin farkindadir.
