Bir olay yazilinca zaman kaybolur ve canlanmak icin okuyanin bakisini bekler...
12 Haziran 1915 günü Nevsehirde, bir bozkir sabahi Igde kokulari icindeyiz, serinlikten ürpererek gözlerimizi ovusturuyoruz. Yasam olagan akisindadir, ölüm bu dünyaya yakismaz görünmektedir. Oysa her sey kosup gelecek birazdan. On gün icinde devran degisecek. Hic kimse o sabahtan sonra eskisi gibi olamayacak.
Gürsel Korat Unutkan Aynada insanligin solugunu tuttugu ve bakislarini Anadoluya diktigi bir zaman parcasini anlatiyor
Unutmanin bazen her seyi eksiksiz görmek anlamina geldigini söyler gibi.
Bana bak dedi Mayreni, iyice kizmisti, Önümüzde kac gün var, onu bile bilmiyoruz. Belki mezarimiz bile olmayacak. Belki bu cocuklar birbirinden muradini alamayacak. Mayreninin gözleri, ne söyledigini o an anlamis birinin saskinligiyla doldu, yüzü dehsetle gerildi, sesi giderek boguklasti Belki en sevdiklerimizin ölüsünü elimize alacagiz.
