Ali Teomanin ikinci kitabi Insansiz Konagin Ikonu 1992 Milliyet Öykü Ödülünü almis ve 1993te yayimlanmisti. Kitap 23 yil sonra Yapi Kredi Yayinlari tarafindan okurlariyla bulusuyor.

Köhne mekanlar, yanik saraylar, metruk binalar, baska ülkelere göcenlerin geride biraktigi antikalar, parcalanmis hayatlar, öyküden öyküye dolasan kederli kediler, Ali Teomanin bin bir suratli kisilerle dolu evreninde büyüleyici bir masalin kahramanlarina dönüsüyor.

Gizli Kalmis Bir Istanbul Masali ile baslayip Gecenin Atlari romaniyla sona eren Ali Teoman kurmacasinin bütün özelliklerini tasiyan Insansiz Konagin Ikonu bugün özlemi duyulan eski Istanbulun kiyiya vurmus insanlarini Türkcenin unutulmus lezzetleriyle dile getiriyor.

Hep birlikte, konagin icinde kediyi ariyoruz. Katya, Türkce ve Rumca karisik sözlerle kedinin ismini cagiriyor. En sonunda, eskiden camasirlik olarak kullanilmis olmasi gereken penceresiz bir odada, yayvan bir tas yalagin icine kurulmus otururken buluyorum Muazzezi. Kedi, sahibesinin onu kucagina alip sikistirmasina, beyaz tüylerini kirlettigi icin sitem ederek, birkac kez yalanciktan patilerine vurmasina razi oluyor. Sonra, yukariya, cati katindaki odasinda cay icmeye davet ediyor bizi Katya