Simdi, Cankayadan Tunaliya dogru yürüyorum.
Süngüsü düsmüs bir capulcu gibi.
Adimlarim acelesiz.
Kugulu Park bitkin, siselerinin diplerine o dolunaydan birer tane kistirip uyumus sarhoslariyla.
Izmaritim, bir fermuar gibi sarkiyor dudaklarimin kenarindan.
Kar, sevgili sargi bezimiz bizim.
Örtüyor dünyamizi, kocaman yassi yaramizi.
Saskin, Hafizasiz.
