Cok kez zamaninda sesleri bogulanlarin, seslerini duyuramayanlarin yeniden isitilmesi adeta imkansizdir. Yine cok kez ne kadar gayret edersek edelim, duyabilecegimiz sesler, muhaliflerin seslerinden cok, yine karsi ciktiklari iktidarin onlar hakkindaki sesinden ibaret olacaktir. Cünkü, seslerini duyuramayanlarin, sesleri duyulamayanlarin kendi ifadeleri büyük ölcüde ve cok kez yitirilmistir ve artik onlara ulasmak cok güctür. Hatta bazen imkansizdir da...
Cemil Kocak Muhalif Seslerde, tarihte duymakta güclük cektigimiz muhalefetin sesine kulak veriyor. Iktidara belli sekillerde direnen, kendince tepkisini gösteren ve elbette iktidar tarafindan faaliyetleri sikica takip edilen muhaliflerin izini sürüyor. Tek parti döneminde, rejimin niteligi degisirken, rejim kendi temellerini kurmaya calisirken, buna karsi bir direnis ya da karsi koyus olmamasi mümkün degildi. Hem iktidar ve rejim sahipleri bunun farkindaydi hem de muhalifler kenarda durup olana bitene seyirci kalmadilar. Bu nedenle kimi zaman örgütlü kimi zaman münferit muhalif tavirlar ortaya cikti. Cemil Kocak Muhalif Seslerde illa örgütlü olmayan, kendi sesini duyurmaya calisan muhalefete kulak vermeye cagiriyor okuru. Iktidar tarafindan izlenen, yaptiklari kayit altina alinan muhalefetin hangi görünümler altinda belirginlestigini, sesini duyurma ihtiyaci hissettigini arastiriyor. Iktidarin kontrol etmek icin izledigi, kaydini tuttugu muhalefet belki de iktidar sayesinde tarihten ses veriyor.
