Bu öykü, benim annemin gercek öyküsüdür. 1912 yilinda Balkan Savasinin ortasinda Plevnede dogmus, 81 yillik yasamina sayisiz göc sigdirmistir. Plevne, Selanik, Edirne, Kirklareli, Denizli, Van- Baskale, Konya, Kayseri, Urfa, Istanbul ve bir yigin ara istasyon...
- Annem bu destansi göcleri sirasinda yedi cocuk dogurmus, onlari yetistirmistir. Ikisi doktor, biri mühendis üc ogul ve iyi yetismis dört kiz annesi olarak koskoca bir aileyi engin sevgisi, sasmaz sagduyusu ve celik iradesiyle yönetmistir.
- O bizlerle gurur duyardi; ama gercek, bizim onunla gurur duydugumuzdur.
- O olmasa bizler harcanir giderdik.
- Annem Fatmanim icin yazdiklarim, yazmadiklarimin yaninda sadece bir damladan ibarettir.
Seni cok özlüyorum sevgili annem.
- Vural Atilgan
