Özellikle yolda yürürken, disaridayken olurdu; beni birilerinin izledigini, gölgemmis gibi benimle birlikte yürüdügünü ama her nedense yukarilardan bir yerlerden beni gördügünü düsünürdüm. Hareketlerime dikkat ederdim. Oyuna dalarsam unuturdum; bazen de günlerce aklima gelmezdi izlendigim.
Ethem Baran gündelik hayattan yalin kesitler aktarmadaki, herhangi bir insanin basina gelebilecek herhangi bir olayi anlatmadaki ustaligina saglam bir halka ekliyor Bulut Bulut Üstüneyle. Karisini bir baskasindan kacirarak evlenen adamin, karisinin simdi de bir baskasina kacabilecegi kuskusunu; bir türlü yasadiklari yerden kopamayan, kendilerini orayi bekleyen deniz fenerleri olarak gören kasabalilari veya hic kimsenin tanimadigi, kiyida kösede kalmis yazarlari... Hepsini bir sarrafin mercek üzerinden egildigi degerli bir kuyummus gibi inceliyor, ince ince yaziyor.
