Sessizce yasayan kadinlar var.
Kendinden baska hic kimseye zarari olmayan,
hüzünlerini gülümsemelerinin arkasinda saklayan ve artik masallara inanmayan kadinlar...
Yorgunluklarini gözlerinde tasiyan, konusmaktan bikmis,icine kapanmis, hayati tecrübeleriyle sorgulayan,susan ve anlasilmayan kadinlar...
Gündüzleri nafakasi icin cabalayan, geceleri yalnizligina sarilan, her seye ragmen yine de inatla ayakta kalanve sevdikleri icin yasayan kadinlar...
Sacinizdaki her beyaz, isiginiz; akittiginiz her gözyasi, ahiniz ve dogruluktan ayrilmayan kalbiniz desizi digerlerinden ayiran en büyük farkiniz olsun.


Es gibt Frauen, die kaum hörbar leben.
Für niemand sonst, ausser sich selbst sind sie harmlos,
Frauen, die ihre Traurigkeit hinter ihrem Lächeln verstecken und nicht mehr an Märchen glauben ...