Samaniler döneminin ve Fars edebiyatinin önde gelen sairlerinden biri, Firdevsiden önce Sahname yazan ikinci sair olan Tusnin Iran edebiyatina en büyük hizmeti ve onu asil üne kavusturan Iran ulusal degerleri ve kültürel mirasini sözlü anlatilardan derleyip toparlayarak gelecek kusaklara aktarmayi amaclayan Sahname yaziminda ilk adimi atmis olmasidir.

Onun Gostaspname adiyla bilinen eseri ilk bölümlerini kaleme aldiktan sonra öldürülmesiyle yarim kaldi. Daha sonra Firdevsi, Dakiknin sözü edilen eseri Gostaspnameyi Sahnamesine aldi. Gostaspnamede; Gostasp ve Lohrasp ile diger Iran ulularinin Zerdüst dinine inanmalari ve bu hükümdarlarla ilgili gelismeler aktarilir.

Turan hükümdari Ercasponlarin bu dine inandiklarini ögrenince Gostaspa bir mektup yazarakonun bu inanistan vazgecmesini; dedigini yapmazsa bir iki ay icinde gelip ülkesini yerle bir edecegini, Türklerden ve Cinlilerden olusan ordulariyla dünyanin altini üstüne getirecegini söyler. Gostasp daonun isteklerini sert bir dille reddeder. Böylece aralarinda uzun ve cetin savaslar baslar. Sonunda Gostasp zafere erisir.