Sosyal politika, bir uzlasi kültürüdür. Avantajli kesimle dezavantajli kesim arasinda köprü kuran ve bu iki ayri kesim arasindaki ucurumu azaltan bir rejimdir. Bu baglamda, isci-isveren iliskileri, gelir dagilimi, sosyal güvenlik, yoksulluk gibi sorunlarin cözümünde sosyal politika önemli bir rol üstlenmistir. Bu anlamda devletin rolü ise, cok daha fazla bir önem tasimaktadir. Zira bu konular, serbest piyasa sartlarinin insafina birakilamaz. Devletin burada bir organizatör ve katalizör görevi yapmasi gerekmektedir. Yani, devletin bu avantajli ve dezavantajli gruplar arasinda bir nevi arabuluculuk veya ombusmanlik görevi bulunmaktadir. Bu görevini yerine getirebilmesi icin, daha cok dezavantajli gruplarin lehine bir dengeleyici unsur olarak aktif rol üstlenmesi gerekmektedir. Devlet bu rolünü cok iyi oynayamazsa, isciler, kadinlar, cocuklar gibi dezavantajli kesimler, vahsi kapitalizmin pencesinde zulümle muamele görmeye mahkum olurlar.
