1550-1600 yillari, Osmanli-Habsburg iliskileri bakimindan hem iki imparatorlugun sikca anlasma yaptigi ya da var olanlari tecdid ettigi bir baris zamani, hem de siddetli catismalar dönemidir. Diplomatik iliskiler gelistikce, Avrupada yazilan eserler araciligi ile Türkleri ve Islami tanima gayretleri sürdürülüyor, bir taraftan da bu ezeli düsmana, ama ayni zamanda daha müsamahakar bir yönetimi oldugu düsünülen Osmanli idaresine, halkin meyletmesinin önüne gecmek amacini da güden bir anti propaganda yürütülüyordu. Avrupa topraklarinin Türk akinlarina karsi savunmasi ciddi bir problem olusturuyor, bunun icin gerekli olan harcamalar Türk Vergisi adiyla toplaniyordu. Ayni dönemde Osmanli topraklarina cesitli sebeplerle gelenler yazdiklari seyahatnameler yaninda Avrupaya tasidiklari cicekler, agaclar, hayvanlar, el yazmasi kitaplar araciligi ile tarihin akisinda etkili oluyorlardi. Elci Busbeckin mektuplarinda belirttigi gibi Avrupalilar, Osmanli Imparatorlugunu ve Türkleri tanimakla kalmamislar, onlardan ögrenmeleri gereken cok sey oldugunu fark etmisler, bunun ötesinde her türlü kurumu ve anlayisi farkli olan bu büyük devleti, bu yabanci toplumu gözlemleyerek kendi eksikliklerini tamamlayabileceklerini de idrak etmislerdi. Bu carpici dönemin, olaylari ve kisileri ile birlikte karsilikli olarak arastirilarak degerlendirilmesi bu calismanin ana eksenini olusturmaktadir.