Her gercek peygamberin yasadigi devirde onu taklit eden birkac menfaat veya söhret düskününün de peygamberlik iddiasinda bulundugu bir gercektir. Özellikle tektanrili bir dinin iyice yerlesmis bulunmadigi bölgelerde ortaya cikan sahte peygamberler, cahil halk kitleleri icinde kendilerine taraftar bulmakta güclük cekmemislerdir.
Islamiyetin yayilmasi ve yerlesmesi sirasinda da Arabistanin cesitli bölgelerinde ortaya cikmis olan sahte peygamberler, Islamiyeti büyük güclüklerle karsi karsiya birakmistir.
Bahriye Ücok, bu kitapta hicri 7. ve 11. yillar arasinda peygamberligini ilan edenlerin izlerini sürüyor. Bunlardan Esved, Tuleyha, Secah ve Müseylimeyi Batili oryantalistlerin ve Islam alimlerinin eserlerinden de yaralanarak inceliyor.
Islamdan Dönenler ve Yalanci Peygamberler, dönemin toplumsal, sosyal ve ekonomik kosullarini da göz önüne alarak sahte peygamberlerin Islam tarihindeki yerini inceleyen ilk eser olma özelligini tasiyor.
