Daha önce birlikte yasadiginiz insanlarla aranizdaki sosyal-ekonomik mesafe acildigi zaman, birlikte yasama imkani da ortadan kalkabiliyor... Tatil dönüsleri bile dert oluyor artik... Tatilden dönmüssünüz, bronz bir tenle eve cikacaksiniz. Insanlarla karsilasiyorsunuz... Rahatsiz oluyorsunuz ve rahatsiz ediliyorsunuz... Diyorsunuz ki Bunlardan rahatsiz olmayacagim bir mekana gideyim. Dolayisiyla... Basaksehire tasinmak, psikolojik bir rahatlik da sagliyor bizlere. Cünkü burada hemen hemen herkes ayni seviyede. Peyami Safanin Fatih Harbiye romani 1931, Batili, modernist orta sinif seckin zümreyle geleneksel, dindar-muhafazakar muhit arasindaki celiskinin simgesi, dogrusu biraz da klisesi olmustur. Bu kitap, 21. yüzyil Türkiyesinin ilk on yillarinda bir baska sinifsal ve toplumsal kültürel celiskiye dikkat cekiyor Fatih-Basaksehir. Dindar-muhafazakar yoksullar ve zenginler arasindaki celiski. Irfan Özet, Islam habitusun, yani hal ve davranisa, begeni ve zevklere yansiyan icsellesmis egilimlerin, nasil dönüsmekte oldugunu ele aliyor incelemesinde. Ekonomik rasyonaliteye dayanan bu egilimlerin, kentte tutunma ve yükselme mücadelesindeki islevini ve dönüsümünü
gösteriyor.
O dönüsümün temel bir vechesini de, sinifsal ayrisma olusturuyor. Fatih ve Basaksehir arasinda oldugu gibi, buralarin kendi icinde de gitgide yol alan bir ayrisma... Bu dinamigin arkasinda, sosyal sermaye aglarinin, din grup aglarinin ve sivil toplum kurulusu aglarinin degisimi var. Kentsel dönüsümün etkileri ve dört koldan gelisen sinifsal dislama mekanizmalari var. Muhafazakar gündelik hayat tarzinin ve aile modelinin, tasrali ve kendi ikoncanlarini da yaratan elit hallerinin farklilasmasi var. Türkiyenin gecirmekte oldugu sosyolojik dönüsüm sürecinin önemli bir cephesini aydinlatan bir calisma.
