Hayati tek cümle gibi gördün, devrik bir cümle gibi okudun. Kesik yazdin. Yazdiklarini en fazla üstünkörü bir tegelle birlestirdin. Tek kelimeye sigdirdin dualari, korkulari, umutlari. Her ne biliyorsan tek kelimenin isiginda sana yetti.

Suavi Kemal Yazgic, Dünyanin Cekmecelerinde lirik anlatimi ve sembollerle kurdugu dil ile hayal ve gercek arasinda gezindiriyor karakterlerini. Üstelik bütün bunlari tezahüratsiz ve belli belirsiz seyredilen bir izlek dogrultusunda kolaylikla basariyor. Kelimelerin zitliklariyla raptedildigi, anlamlarin okudukca dagildigi ve dagildikca genisleyen cemberlerin icerisinde kesfedilmeyi bekledigi bu öykülerde; kayip, ölüm, kirginlik gibi temalara deginilerek insanin ic dünyasina dair zengin bir bakis sunuluyor.