Het polyamidemembraan is een cruciaal element in de waterzuivering van omgekeerde osmose. Het heeft meer voordelen dan celluloseacetaatmembranen, maar is gevoelig voor biofilmvorming en chloorafbraak. Om een polyamidemembraan als ideaal te beschouwen, moet het goede prestaties, een lange levensduur en lage kosten hebben. De prestaties kunnen worden aangepast door de bereidingsomstandigheden tijdens de interfaciale polymerisatie te variëren. Het bleek echter dat deze methode niet in staat is om zowel de waterflux als de zoutafstoting tegelijkertijd te optimaliseren. Daarom moeten de prestaties van het membraan worden geoptimaliseerd in overeenstemming met de gegeven situatie. De chloorweerstand kan worden verhoogd door de amidestikstof te methyleren en door het type amine te variëren dat wordt gebruikt om het polyamidemembraan te synthetiseren. Bovendien kan de groepsbijdrage methode worden gebruikt om de prestaties te voorspellen wanneer de polyamidememembranen geen experimentele gegevens hebben om hun eigenschappen te correleren. Dit is nuttig voor de voorlopige selectie van het type polyamidemembraan. Dit werk zou nuttig zijn voor studenten of onderzoekers die verdere mogelijkheden onderzoeken op het gebied van waterzuiveringsmembranen.