De manifestatie van herstellende osteogenese stoornissen in de vorm van vertraagde consolidatie van fracturen, vorming van pseudoartrose en botdefecten vereist een langdurige behandeling met een complex geheel van chirurgische ingrepen, en niet altijd wordt een bevredigend resultaat bereikt. De studie van reparatieve osteogenese stoornissen bij botletsels, osteotomieën, bottransplantaties, en het gebruik van verschillende soorten osteosynthese is een van de actuele problemen van de moderne traumatologie en orthopedie. In de klinische praktijk worden we vaak geconfronteerd met verschillende osteoreparende aandoeningen en daarom blijft het probleem van prognostiek en vroegtijdige opsporing van osteogenese aandoeningen actueel. Het boek presenteert en onderbouwt algoritmen voor het identificeren van groepen patiënten met risicofactoren voor osteogenesestoornissen, ontwikkelt methoden voor vroegtijdige objectieve diagnostiek van consolidatiestoornissen, waardoor in een vroeg stadium met een effectieve behandeling kan worden begonnen en de behandeltijd van deze groep patiënten ofwel aanzienlijk kan worden verkort ofwel de ontwikkeling van ernstige complicaties als vertraagde consolidatie en pseudarthrose kan worden voorkomen.

De manifestatie van herstellende osteogenese stoornissen in de vorm van vertraagde consolidatie van fracturen, vorming van pseudoartrose en botdefecten vereist een langdurige behandeling met een complex geheel van chirurgische ingrepen, en niet altijd wordt een bevredigend resultaat bereikt. De studie van reparatieve osteogenese stoornissen bij botletsels, osteotomieën, bottransplantaties, en het gebruik van verschillende soorten osteosynthese is een van de actuele problemen van de moderne traumatologie en orthopedie. In de klinische praktijk worden we vaak geconfronteerd met verschillende osteoreparende aandoeningen en daarom blijft het probleem van prognostiek en vroegtijdige opsporing van osteogenese aandoeningen actueel. Het boek presenteert en onderbouwt algoritmen voor het identificeren van groepen patiënten met risicofactoren voor osteogenesestoornissen, ontwikkelt methoden voor vroegtijdige objectieve diagnostiek van consolidatiestoornissen, waardoor in een vroeg stadium met een effectieve behandeling kan worden begonnen en de behandeltijd van deze groep patiënten ofwel aanzienlijk kan worden verkort ofwel de ontwikkeling van ernstige complicaties als vertraagde consolidatie en pseudarthrose kan worden voorkomen.