Deze casestudy is gebaseerd op de veronderstelling dat het gebruik van kunsttherapie en geleide beeldvormingstechnieken in een therapeutisch proces bij patiënten die getroffen zijn door psychosomatische aandoeningen hun symbolische functies kunnen versterken en hun vermogen om hun gevoelens te uiten en hun affect te reguleren, kunnen verbeteren. Er wordt een kort overzicht gegeven van de geschiedenis van de psychosomatische geneeskunde en de basisconcepten van het somatiseringsproces worden gepresenteerd. In de tweede helft van dit artikel wordt het Art Therapy-proces besproken van twee vrouwen die getroffen zijn door psychosomatische stoornissen. Het kunstwerk dat ze voor en na het gebruik van geleide beeldtechnieken in hun kunsttherapiesessies hebben gemaakt, wordt vergeleken. Verschillen in hun artwork tussen pre- en post-geleide imaginatiesessies worden waargenomen, wat vragen en reflecties oproept over deze benadering van de behandeling van psychosomatische patiënten. Hoewel deze casestudy geen conclusies oplevert waaruit generalisaties kunnen worden getrokken, toont het wel aan dat deze benadering invloed leek te hebben op de symbolische expressie van de twee patiënten en hun psychotherapeutische proces leek te versterken.
