Er bestaat een wereldwijd initiatief om polychloorbifenylen (PCB's) uit het milieu te verwijderen vanwege hun potentieel gevaar. Uit dierproeven is gebleken dat ze leverbeschadiging, ontwikkelingsstoornissen en zelfs kanker kunnen veroorzaken. Dertig procent van de 310.000 ton PCB's die wereldwijd zijn geproduceerd, worden nu beschouwd als persistente toxische stoffen in het milieu. Tot nu toe is slechts 4 procent met succes behandeld. Hoewel er een aantal technologieën bestaan voor de behandeling van persistente organische verontreinigende stoffen (POP's), hebben deze verschillende nadelen, waaronder de productie van toxische vluchtige stoffen in verbrandingsovens en de hoge kosten die aan deze procedures verbonden zijn. Aan de andere kant is succesvolle bioremediatie relatief goedkoop, zoals blijkt bij de afbraak van polyaromatische koolwaterstoffen (PAK's), met de extra voordelen dat deze in situ kan worden uitgevoerd. In deze studie hebben inleidende experimenten aangetoond dat bepaalde oppervlakteactieve stoffen de afbraak van PCB's in waterige oplossing in aanwezigheid van enzymen op een concentratie-afhankelijke wijze bevorderen. Deze oppervlakteactieve stoffen zijn niet eerder gerapporteerd als versterkers bij de afbraak van PCB's.