Dit boek was een poging om de retorische opties te manifesteren die Ben Okri in zijn werk, Astonishing the Goden verkent. Om dit doel na te streven, werd een exegese gemaakt van Astonishing the Gods en enkele andere romans die stilistische kenmerken gemeen hadden. Ook klassieke en moderne opvattingen over retoriek kwamen aan de orde. Naast de duidelijke retorische strategieën die door de auteur werden gebruikt, werden ook literaire kwesties met een retorische focus belicht. Tijdens deze analyse kwam aan het licht dat Ben Okri gebruik maakte van het holisme dat in de nieuwe retorisch-revisionistische gevoeligheden aanwezig was. . Het feit dat nieuwe retoriek gebaseerd was op aristotelische precedenten werd echter ook onthuld. Dit onderzoek concludeerde dat hoewel literatuur en retoriek misschien niet hetzelfde zijn, een zeer vage lijn naar een veeleisende criticus de twee scheidde.