On dokuzuncu yüzyil Alman felsefesinin klasik anlatimlari genellikle Kantla baslar ve ondan sonraki filozoflari Kant idealizmine verdikleri cevaplar isiginda degerlendirir. Kita Idealizminde Paul Redding, Alman Idealizminin öyküsünün Leibnizle basladigini savunmaktadir. Redding, Leibnizin Newtonla uzay, zaman ve Tanrinin dogasi üzerine tartismasini irdeleyerek baslar ve akabinde Leibnizin kendine özgü idealizm karakterine Platoncu ve Aristotelesci unsurlari dahil etme bicimini vurgular. Redding, Leibnizin uzay ve zaman görüslerine iliskin düsüncelerinin nihayetinde Kantin transendental idealizm düsüncesini nasil sekillendirdigini gösterir. Üstelik Redding, bir yanda Fichte, Schelling ve Hegel gibi Post-Kantci idealistlerin, öte yandaysa Schopenhauer ve Nietzsche gibi metafiziksel kuskuculari kapsayan her iki kanadin nihai olarak Leibnizden türetilmis bir idealizm bicimiyle bogusmaya devam ettiklerini ileri sürer. Kita Idealizmi, felsefe tarihinin en önemli felsefi hareketlerinden birinin yeni bir anlatimini sunmanin yaninda, Kita ve Avrupa felsefesinin kökenlerine duru ve kiymetli bir giris imkani yaratir.
