Birbirine sarilmiscasina bagli ve sevinc verici sevdali bu iki kalp, mevkiin latifligine, baharin bereketine, seyrin eglencesine, tenhaligin lezzetine, muhabbetin etkisine ve hallerine dair her ne hissettilerse, birbirine acilarak bildirirler. Ali Beyin hinclari yeni baslamis namuslu bir sevdanin trajik hayallerinden olusuyordu ve varsayimlarinin dehsetini sairane sakacilik, safca serbestlik altinda saklamaya calisiyordu. Mehpeykerin duygulari ise iyi kabul edilmis sehvetli bir egilimin sevincli zevkleriyle birlesmis, gönlünün bu mutlulugu yapmacik bir masumane hafiflik ve gelip gecici bir yalanci utanma ile örtüyordu.Mehpeyker, iki kelimede bir, ömrün lezzetinden bundan sonra pay alacagina dair ic acici birtakim sözler söyledi.Ali Bey, o güne kadar Meypeykersiz gecen ömrü icin hüzünlü hüzünlü yaziklaniyordu.
