Bir karanlik dönem yasadi güzel yurdum. Kardesin kardese pusu kurdugu, hicbir neden olmadan birbirini vurdugu , halki gida kuyruklarinda cile cekerken gencecik fidanlarin kirildigi karanlik bir dönem. Izmlerin ezdigi emekci, global sermayenin saldirisina ugrayan ekonomi ve siyasi akimlarin girdabina tutulan ülke gencligi öylesi bir karanliga itildi ki hakli kim, haksiz kim. Ölen belli öldüren kim. Öyle bir oyun oynandi ki yetmisli yillarda bu güzel yurdumda. Toplumun her kesimi figüran oyuncu edildi ama senarist kim, yönetmen kim. Düstügümüz gaflet uykusundan 12 Eylül 1980 sabahi postal sesleri ile uyandigimizda bütün bu sorular da cevabini buldu. Igrenc bir kumpas ile kirmisiz birbirimizi. Cogumuz kodeslerde, hem de tetik cektiklerimizle ayni kogusu paylasarak nadimi pismanlik sarkilari ile avunduk, Sagdan ve soldan daragacina giden yigit canlar icin hic bitmeyecek acilarimizi yüreklerimize gömdük.