Osmanli Imparatorlugunun, Batida ismi en cok bilinen sultani, Muhtesem adiyla meshur olan I. Süleymandir. Batililar icin Muhtesem nitelemesi her seyden önce sultanin ordularinin ezici gücüne, maddi zenginligine ve hakim oldugu topraklarin genisligine isaret etmektedir. Osmanlilar da Süleymani sultanlarinin en büyügü olarak görmüslerdir. Vefatini izleyen yillar icinde onun iktidarda oldugu döneme, kaybedilmis bir altin cag olarak özlemle bakmaya ve Süleyman döneminde olusmus normlarin yeniden kurulmasinin siyasal aygittaki tüm hastaliklarin ilaci oldugunu düsünmeye baslamislardir. Ancak Osmanlilar Süleymani Muhtesem nitelemesiyle degil, restore etmeye calistiklari seyin onun iktidari sirasindaki hukuki düzen oldugunu vurgulamak icin, kanun koyucu anlamina gelen Kanun adiyla hatirlamislardir. Bu düzenin temsilcisi olarak özellikle bir sahsiyet öne cikmaktadir Hukukcu Ebussud Efendi.
Bu kitap, Seyhülislam Ebussud Efendinin Hanefi fikhina ve Osmanli hukuk sistemine getirdigi yenilikler üzerinden Ebussuda modern tarihcilerin atfettigi kanun ile seriati birlestiren seyhülislam iddiasini sorgulamaktadir. Colin Imber, Ebussudun hem hukuk isleyisine getirdigi yenilikleri hem de Hanefi fikhinda yaptigi yeni yorumlari Ebussdun biyografisi, fetvalari ve risaleleri üzerinden incelemektedir.ciziyor.
