Balinanin karninda sürüp giden günlerde kimisi pembeye, kimisi yesile, kimisi sariya, kimisi de mora, turuncuya dönüsmeye baslayan rengarenk bir kus ordusuyduk artik. Rüzgarin ardindan sökün eden yagmurun yikadigi tüylerimizden akan renkli sular, gögün boslugundan yerin yüzüne saganak halinde iniyordu. Isik huzmeleri, gögü ve yeri birbirine baglayan bir sütuna dönüsmüstü. Aci cigliklarla sallanan gök bir daha yere düsmeyecekti. Ve dünya artik siyah beyaz degildi.
Prangalar icinde ölmeye yatirilmis bir kadina hikayeler anlatiyor bir karga
Ulu ceviz agacinin altinda, Kargabasin Kutsal Mezbelesinde lesle beslenip yeryüzünü birörnek ötüsleriyle dolduran ve Disikargabasin tüylerinin yildizlardan bile parlak olmasi icin mutsuz gözyaslari döken kargalar; günün birinde sevmek, asik olmak, hep bir agizdan sarki söylemek, baldan tatli dutlari yemek, kanatlariyla gökyüzüne resimler cizmek istediklerinde Kargabasin kara saltanatini yikiyorlar. Gökyüzünü bir senlik yerine dönüstürüyorlar.
Türkan Elciden yüreginize seslenecek bir roman.