Her insanin, vizyonunda ve idealinde olan herhangi bir seyde basari ipini gögüslemek gibi bir hayali vardir. Insan bu hayalinin gerceklesmesi icin elinden gelenin en iyisini yapar ve gerisini kaderin takdirine birakirsa basariya ulasmak kacinilmaz olur. Peki, gercek basari nedir Basari, maddi ve manevi mutluluga erismektir. Bu da gönül rahatligina, daha dogrusu huzura kavusmakla gerceklesebilmektedir. Gönül rahatligi ve huzurun ölcüm merkezi ise her insanin vicdanidir. Bir insan, vicdaninin sesini dinlediginde olumlu sinyaller aliyorsa mutlu, olumsuz sinyaller aliyorsa mutsuzdur. Vicdandan olumlu sinyaller gelmesi, insanin toplum icindeki konumuna, rolüne, hizmetlerine, faydali eserler üretmesine, etrafina pozitif enerji yaymasina, kazandigini kendi hakkiyla kazanmasina baglidir. Bu baglamda Ralph Waldo Emerson isimli yazar basarinin kriterlerini su sekilde tasvir etmistir Basari; sik sik gülmek ve cok sevmektedir, akilli insanlarin saygisini ve cocuklarin sevgisini kazanmaktir, dürüst elestirmenlerin onayini almak, sahte dostlarin arkadan vurmalarina dayanmaktir. Güzeli ssevmektedir, herkesteki en iyiyi bulmaktir, karsilik beklemeyi hic düsünmeden kendiliginden vermektir. Geride ister saglikli bir cocuk ister kurtarilmis bir ruh ister bir parca yesil bahce ister iyilestirilen bir sosyal durum birakarak dünyanin iyilesmesine katkida bulunmaktir. Tek bir kisi bile olsa birinin sizin varliginizdan ötürü daha rahat nefes aldigini bilmektir. Insan, vizyonundaki basariya ulastiginda narsist olmamalidir. Yani Ben, sadece kendi bilegimin gücüyle ve sadece kendi irademle basardim. dememelidir. Basariyi elde eden kisi, bu basaridaki manevi dinamikleri, yani Allahin yardimini da bilmelidir. Evet, ben gayret ettim, calistim ve basariya ulastim. Bu basariya ulasirken Allahin yardimiyla ulastim. Onun yardimi olmasaydi bu basariyi elde edemezdim. diye düsünmelidir insan; böyle düsünen insan gercek basariyi elde etmis mütevekkil insandir.
