In de afgelopen decennia hebben videospellen zich ontwikkeld van een marginaal technologisch experiment tot een mainstream medium. In deze periode hebben ze verschillende transformaties ondergaan, van speelhalautomaten die een paar minuten eenzaam plezier bieden voor een kwart, tot maandelijkse online MMO's op basis van een abonnement waarin duizenden spelers honderden of zelfs duizenden uren doorbrengen en een belangrijk deel van hun sociale leven als een fantasiefiguur leiden. Maar wat is het dat de ontwikkeling van videogames heeft gestimuleerd? Is het technologie? Inderdaad, bij elke nieuwe generatie hardware kregen gamedesigners een bredere set van tools om opwindende ervaringen op te roepen. Maar is cultuur niet minstens zo belangrijk? Hoe zouden games eruit zien als Tolkien nooit Lord of the Rings had geschreven, of als Nintendo geen Japanse manga-tekenstijlen naar het nieuwe medium had gebracht? Dit boek gaat in op de theoretische uitdagingen en fundamenten waarop een culturele vormende benadering van de evolutie van videogames kan worden gebaseerd en stelt een aantal concepten voor om dit proces te analyseren en te beschrijven.