Molla Camnin ic ice gecmis iki icli badem
olarak tasvir ettigi ask
Salaman ve Absal, eski fakat daima derinden kimildanan, tazelenen, harlanan bir ates
Bu ates ruhtan bedene, kadindan erkege, akildan arzuya, babadan ogula, bilgelikten toyluga sicrayip duruyor. Yüksek bir dil maharetiyle
Bazen rengarenk bahceler aciyor önümüze,
bazen de firtinali denizler
Böyle gecmisken ic ice, dedirtiyor insana,
hangi ucu hangi uctan ayri kilalim
O halde kendi hikayemizi, tekrar ve ilk defa gibi
Asktan ve hep aska dogru.
