Unia Europejska eksportuje demokracj¿ do Afryki Subsaharyjskiej za po¿rednictwem czterech g¿ównych instrumentów: Europejskiego Funduszu Rozwoju, Europejskiego Instrumentu na rzecz Demokracji i Praw Cz¿owieka, tak zwanych programów "szczegó¿owych" oraz Instrumentu Wspó¿pracy Rozwojowej. Eksport demokracji poza granice UE w ten sposób wi¿¿e si¿ z kwestiami bezpiecze¿stwa wewn¿trznego i w¿adzy na arenie mi¿dzynarodowej. Rezultatem tego procesu, w który UE jest zaangäowana w tym regionie wraz z innymi graczami od pocz¿tku lat 90. XX wieku, jest z¿o¿ony i kontrastuj¿cy krajobraz krajów oscyluj¿cych mi¿dzy dwoma g¿ównymi biegunami: próbami post¿pu i podst¿pami przywódców politycznych udaj¿cych ustanowienie instytucji demokratycznych. Niniejsze badaniedostarcza informacji na temat obiegu norm mi¿dzy dwoma spo¿ecze¿stwami, który zawsze musi by¿ postrzegany i analizowany jako interakcja, bior¿c pod uwag¿, ¿e demokracja jest zjawiskiem endogenicznym w Afryce.