Bu kitabin imlasi, evvel suya sonra sayfalara yazildi. Bu yüzden okuyanlar, yazanin kalbinden gecenleri hicbir vakit eksiksiz anlayamadi. Isimler müstesna. Onlarin yanina, atesten birer serh koyuldu. Öyle ki hikaye unutulsa bile isimler, her zihinde kendisine yer buldu.
Beyitler yazilmis tas duvara, ökse kusuna, kaleme ve kagida baska hicbir yerde görülmemis bir kiymet verildi. Niyet, süslü cümlelerle efsaneler anlatmak degildi. Hayatini, bir kusca candan, daha kiymetli görmeyen, tahtini bir yürege kurmayi bilenlerin hikayesinden ibaretti. Bir süsen cicegine, servi agacina ve ates böcegine bu niyetle cümlelerce selam edildi.
Hasmetli bir Sultan ile isimsiz bir güzelin hatiri ayni söz ile yapildi. Gözleri hic acilmamis bir ama ile sehirler resmetmis habercinin kalbi, ayni ateste yandi. Henüz son nokta konulmadan, her tenin icinde bir can yattigi hatirlandi.
Bu kitapta kanlar dökülerek fethedilen sehirlerin adi, bir güzel cümle ile kazanilmis gönüller kadar anilmadi.