Herkesin sakindigi gözde kusura bahane diye gösterilen bir kisa cöp, kimse biraktigi yerde bulamiyor üstüne titredigini. Kadim sirri acik etmiyor kuslar, cocuklar en iyi yanilmayi biliyorlar hala. Ama neyse ki kokular var, yüzü kirismayan bazi duygular. Sonra sanri ve zehir, ölüm ile toprak, hem de bir agaca dönüserek. Balyoz mu ezip un ufak eden bizi, bir cift göz mü yoksa Artik yanimizda olmasalar da görebilir miyiz sevdiklerimizi hizla dönen atlikarincada

Cis Hakan Saripolatin, okuru usul usul sarip sarmalayan ve sonunda sarsmaktan geri durmayan öykülerinin bir toplami. Gercekle düsün birbirine karistigi, didikleyen, soran ve sasirtan öyküler.

Kapi önündeki köpek beni görünce ayaklanip rahatini bozdugumu belli edercesine homurdandi. Uzunca gerindikten sonra eski yerine gömülüp uyumaya devam etti. Karin sert ayazi suratimi bicak gibi kesiyordu. Paltomun yakasini kaldirip köye baktim. Ayin ölgün isigi evlerin kararmis suratlarinda titresiyordu. Bir süre hic kimildamadan dinledim. Kahvedekilerin küfürleri ve birbirine carpan dallarin sesleri arasindan aradigim sesi buluverdim. Ormandan geliyordu. Karlari gicirtiyla ezerek yürümeye basladim.