O ana kadar hicbir sey düsünemiyordum, sadece trenin kalkis sesine odaklanmistim. Belki bir milyon defa Allahin adini anmisimdir. Bir milyon kere de Kerbelaya yalvarmisimdir. Ayetler okuyorum, Kuran okuyorum, Allahim, diyorum, kendimi sana emanet ettim, dardayim. Aklima ne geldiyse söylüyorum, yalvariyorum. Tren bu arada yavas yavas, tak tak diye hareket edip yol almaya basliyor. Tik tik tik tik diye hizlaniyor. Bir bes dakika daha gecti, nihayet kapak acildi. Arapca bagiriyorlar Huna polis, huna polis. Tak tak vuruyorlar bazanin kapagina. Hasan abi beni aklinca korkutuyor. Ama
ben o oldugunu biliyorum, cünkü Türklerin dilinde Arapca aksani taniyorum hemen. Bu sefer Arapca Yallah yallah inzilo diye bagirmaya basliyor. Yakaladik seni anlaminda. Kapagi acti, bana bakti, dedi Ne olmus sana, sen öldün mü Su icindeyim, o kadar terlemisim ki, Bana bir bardak su ver, dedim. Getirdi, ictim, idrar ihtiyacim geldigi gibi kaybolmustu. Fakat ter icindeyim, oldugum yerde tüm vücudum ter dökmüs. Hadi gözün aydin, Suriye topraklarindayiz. Korkuya hacet kalmadi... Berlin Türkmen Cephesinin en önde gelen isimlerinden biri olan Ganim Authmanin etkileyici yasam hikayesi,
yine Berlinli olan yazar Defne Seidelin usta kalemi ile, bir solukta okunacak bir biyografik romana dönüsmüs...