Yönetim ve örgütsel arastirmalar yazininda Klasik Dönemin ardindan Neoklasik ve devaminda gelen modern yönetim yaklasimlariyla birlikte beseri sermaye ve insana önem vurgusu artmistir. Örgütün sahip oldugu en önemli kaynagin insan oldugunun anlasilmasiyla birlikte, bahse konu örgüt üyesi bireylerin isletme icerisinde islerini icra ederken sergileyecekleri her türlü olumlu ve olumsuz davranis da isletmenin faaliyetlerini sürdürebilmesi ve günün sonunda rekabet üstünlügü elde etmesinde karsilasilan en önemli unsur olarak karsimiza cikmaktadir. Bireylerin sergiledikleri olumlu ve olumsuz her tür davranisin bütüncül bir bakis acisiyla birlikte ele alinmasinin gerekliligi ve insan dogasi geregi sergilenen davranislarin her zaman olumlu olmayacagi ve bu olumsuz tutumlarin da örgütleri ve örgüt üyesi diger bireyleri farkli alanlarda etkileyecegi yadsinamaz bir olgudur.Bahse konu olumsuz tutum ve tavirlar örgütsel alanin ya da daha özelde örgütsel davranis alaninin karanlik yüzünü temsil etmektedir. Örgütlerin karanlik yüzünü olusturan bazi temel konularin ele alindigi bu kitapta, anilan davranislarin öncülleri, sebepleri ve örgütsel alandaki yansimalari üzerinde durulmus.
