Cennetten kovulmus dem gibi, cennet bildigi memleketinden, vatanindan kovulmus bir ademdir Nazim Hikmet. Devletini, istemediklerini kovabilecek kadar sahiplenenlerden cok daha fazla seven bir adam. Hem sevgisinden hem bagliligindan hem de kendine sövenlerin cehaletini anlayip onlardan nefret etmeden, yalniz onlarin olmadigini bildigi devletine ve yalniz onlardan ibaret olmayan milletine büyük bir sevkle, kararlilikla ve inancla hizmet edisinden süphe edilemeyecek bir adam. Aymazlarin sevmedigi, kiymetini bilmedigi, hain belleyip bellettigi bir adam. Yad ellerde, özgenin takdiriyle, sevsin istediklerinin husumetiyle ve hasretiyle gecen ömrünü, sanat, edebiyat, fikir ve ülkü bakimindan fevkaladeligi ancak zamanla anlasilabilen eserler vererek doldurmus bir adam. Saygisizca yasayip ölen ve tükenen hasimlarina mukabil eserleriyle yücelen ve ebedlesen bir adam. Nazim Hikmetin, yildizlar kadar, hatta gencligi kadar uzak oldugunu bildigi memleketine duydugu hasret ve platonik ask, böylesine bir bilmenin yakiciligiyla, tükenmez bir ümitle ve gayretle birleserek hem hizmetlerini cok degerli hem eserlerini ölümsüz eylemis. Bu eser, sinesinden ciktigi milletinin sözde mümessillerinin sevgisinden mahrum kalsa da yüceliginden emin oldugu milletinin sevgisiyle ve himayesiyle hikmetini gösterip yetistirdigi bir eser üzerinedir. Bu eser; fikirleriyle, calismalariyla, hizmetleriyle ve eserleriyle kendini vakfettigi yüce milletinin bir eseri olmus Nazim Hikmet üzerinedir.