Son yillarin adindan söz ettiren genc sairlerinden Hidir Isik, pastoral bir sölene evirdigi siirleriyle, dipsiz sarniclarda, sakli orman göllerinde, kem dilli rüyalarda, zamanla yasit yaralarda, gül kokan aksamlarda, unutulmus carsilarda, caresizligin carmihi kentlerde, dijital cagin algi bulanikliginda dolasiyor; isigi heceleyerek buldugu yasam büyüsünü cocuklarin gamzeleriyle esitliyor; gökyüzü avlusu bildigi askin su hallerinden cogalarak varolusun nükteli agrisini dindirmeye uzatiyor tanrisal sessizligin sesini