Baski, sevgisizlik ve acitan sözler arasinda büyüyen bir genc kiz

Kendi hayati üzerinde söz hakki olmadigini ögrendigi bir evden, kalbinin derinliklerinde acilan bambaska bir kapiya dogru uzanan bir yolculuk



Insanin, hayatin gürültüsü icinde en cok ihmal ettigi sey durup kendi icine bakmaktir. Hatta cogu zaman kendi sesini duyamaz. Oysa insan, icindeki sesi ancak dingin bir sususla duyar.

Azizenin hikayesi, tam da bu sususun esiginde baslar. Akli zorlayarak aranan yollarin degil; teslimiyet ve tevekkülle acilan kapilarin, isi sahibine teslim etmenin huzuruna ulasmanin hikayesidir bu. Gecmisin hikmetiyle bugünün yarasi arasinda görünmez bir köprü kurar.

Elif Veskeden, aile yaralari ve kayiplarla sinanan genc bir kizin, asirlar öncesinden gelen bir yolun izinde, hem kendini hem de Rabbini yeniden kesfetme romani

Cünkü bazen insanin en uzun yolculugu, kendi kalbine dogru olandir.